Co to jest tabelka DXF
Tabelka DXF pozwala pobrać z karty sprawy gotowy blok tytułowy rysunku technicznego — czyli tabelkę, jaką wkleja się w rogu każdego rysunku CAD — od razu w formacie .dxf i wypełnioną danymi konkretnej sprawy: nazwą inwestycji, danymi głównego inwestora oraz bieżącym miesiącem. Zamiast przepisywać te dane ręcznie w CAD-zie przy każdym nowym rysunku, pobierasz gotowy plik i wklejasz go wprost do projektu.
W obecnej wersji funkcja wypełnia nazwę inwestycji oraz dane głównego inwestora (imię i nazwisko lub nazwę firmy, adres, PESEL/NIP). Dodatkowi inwestorzy oraz dane samego rysunku — numer, treść, skala, faza — nie są jeszcze wypełniane automatycznie i zostają puste, do ręcznego uzupełnienia w CAD-zie, dokładnie tak jak robisz to dziś bez tej funkcji.
Zanim zaczniesz: własny szablon
Żeby korzystać z tabelki DXF, biuro musi najpierw jednorazowo wgrać własny szablon — plik .dxf przygotowany zgodnie z konwencją opisaną niżej. Każde kolejne pobranie z dowolnej karty sprawy generuje ten sam szablon, po prostu wypełniony danymi tej konkretnej sprawy. Gdy zmienisz układ tabelki, wystarczy wgrać nową wersję pliku — nadpisze poprzednią.
Jak przygotować szablon
Szablon to zwykły plik .dxf, który rysujesz samodzielnie dokładnie tak, jak ma wyglądać Twoja tabelka na stałe: logo, nazwa firmy, etykiety takie jak „INWESTYCJA” czy „INWESTOR”, wszystkie linie i ramki, własnym stylem i kolorami. System nie narzuca żadnego układu graficznego — jedyny wymóg to trzy specjalnie oznaczone miejsca na dane.
- W miejscu, gdzie ma się pojawić dana wartość, wstaw zwykłą encję tekstową (TEXT albo MTEXT) o treści dokładnie jednej z trzech nazw: [[nazwa_inwestycji]], [[inwestor_pelne_dane]] albo [[data_biezacy_miesiac]] — wielkość liter ma znaczenie. System znajduje ten tekst i podstawia w jego miejsce prawdziwą wartość, zachowując dokładnie ten sam styl, rozmiar i warstwę, jakie ustawiłeś na znaczniku.
- Pola nazwy inwestycji i pełnych danych inwestora mogą urosnąć, jeśli tekst jest długi — dorysuj więc wokół każdego z tych dwóch znaczników zamkniętą polilinię jako ramkę. System sam znajduje najmniejszy zamknięty kształt otaczający znacznik, liczy z jego szerokości, ile tekstu zmieści się w linii, a gdy potrzeba więcej miejsca, niż ramka ma domyślnie — rozciąga jej górną krawędź w górę i przesuwa o tyle samo wszystko, co w szablonie znajduje się nad ramką, np. nagłówek czy logo. Dolna krawędź tabelki i wszystko poniżej pozostaje bez zmian, więc punkt wstawienia rysunku zawsze jest ten sam. Warto więc zostawić nad tymi dwiema ramkami trochę wolnej przestrzeni w projekcie.
- Pole daty bieżącego miesiąca nigdy nie rośnie — to proste podstawienie tekstu w formacie MM.RRRR, bez potrzeby rysowania ramki.
- Wszystko poza tymi trzema znacznikami — etykiety, linie, logo, stopkę — rysujesz raz, a system tego nie dotyka, poza ewentualnym przesunięciem opisanym w punkcie drugim.
Gotowy plik wgrywasz w ustawieniach biura, w sekcji poświęconej tabelce DXF.
Pobieranie tabelki z karty sprawy
Gdy szablon jest już wgrany, na karcie sprawy, w sekcji „Dokumenty”, pojawia się przycisk „Pobierz tabelkę DXF” — niezależny od generatora dokumentów Word/PDF, to osobny mechanizm z osobnym przyciskiem. Kliknięcie od razu pobiera gotowy plik .dxf, gotowy do wklejenia lub otwarcia w AutoCAD, BricsCAD, ZWCAD i podobnych programach.